Όσα ζήσαμε μαζί ψυχή μου
στην άκρη τα αφήσαμε
τους δρόμους μας σε μια στιγμή
για πάντα τους χωρίσαμε
όσα νιώσαμε εγώ κι εσύ
απλά τα προσπεράσαμε
δυο σώματα σε μια ψυχή
μα όλα τα ξεχάσαμε
Ρ
Τώρα το πάθος μας, δεν βρίσκει γιατρειά
σταμάτησε για μας, να βγάζει ξαστεριά
δάκρυσε μαζί μας, και ο ουρανός
ακούστηκε βαρύς, αναστεναγμός
τον έρωτα μας, απαρνηθήκαμε κι οι δύο
δάκρυσαν τα μάτια, σαν είπαμε το αντίο
Όσα ζήσαμε μαζί ζωή μου
όλα τα διαγράψαμε
δε σκεφτήκαμε μια στιγμή
όλα αυτά που τάξαμε
όσα λαχταρίσαμε στη ζωή
έτσι απλά τα σβήσαμε
δεν βρήκαμε μια αφορμή
για όσα αγαπήσαμε
Ρ
Τώρα το πάθος μας, δεν βρίσκει γιατρειά
σταμάτησε για μας, να βγάζει ξαστεριά
δάκρυσε μαζί μας, και ο ουρανός
ακούστηκε βαρύς, αναστεναγμός
τον έρωτα μας, απαρνηθήκαμε κι οι δύο
δάκρυσαν τα μάτια, σαν είπαμε το αντίο
© Μαργαρίτα 12-2-2007 / 13-09-2007 (μελοποιημένο)
