Το φεγγάρι έχασε για πάντα τη λάμψη του...
Δε γυρίζει πίσω..
Το πήρε απόφαση πως θα μείνει με τη θλίψη του..
και το μαύρο χρώμα που μπήκε στη ζωή του...
Η μόνη του παρηγοριά είναι αυτοί που το αγαπάνε
και είναι κοντά του..
Αλλά δε μπορούν τώρα... να φωτίσουν το χρώμα του ξανά...
Δεν μπορούν να το βοηθήσουν όπως παλιά...
Του φτάνει όμως που υπάρχουν και είναι αληθινοί...
Σε ευχαριστώ που υπάρχεις εσύ..
Σε ευχαριστώ γι αυτό που είσαι..
Σε ευχαριστώ που είσαι και η δική μου μονάκριβη ΦΙΛΗ!!!
Σ’ αγαπώ καρδούλα μου.. Γλυκιά μου Κρυσταλλένια...
Λίγες σκέψεις…
Λίγα λόγια… βγαλμένα από τα βάθη της ψυχής μου..
Λίγες λέξεις… που στάλθηκαν στην μονάκριβη μου φίλη Έλλη…
Για να της πουν ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!
Μαργαρίτα.... Mauro_feggari
