Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα παιδάκι, και ήταν τόσο τυχερό γιατί είχε τρεις μαμάδες. Μεγάλωνε σιγά, σιγά, ο καιρός περνούσε...
και ήταν τόσο ευτυχισμένο γιατί είχε τρεις μαμάδες που το αγαπούσαν,
το φρόντιζαν, όταν στενοχωριόταν το έπαιρναν στην αγκαλιά τους
και με μιας ξεχνούσε τον πόνο.
Ο καιρός περνούσε...το παιδάκι μεγάλωσε και έγινε άντρας.
Ζούσε μια όμορφη ζωή, παρόλο που στενοχωριόταν
με αυτά που έβλεπε να συμβαίνουν στον κόσμο γύρω του.
Ήταν τόσο αγνός που δεν μπορούσε να σκεφτεί κακό για κανέναν,
όλους τους αγαπούσε και ας πληγώνονταν αρκετές φορές.
Έλεγε δε μπορεί να είναι έτσι ο κόσμος.
Πληγώθηκε πολλές φορές, ακόμα και στις σχέσεις που έκανε.
Βλέπεις ήταν πολύ δύσκολο να βρει μια καρδιά σαν την δική του, αλλά δεν το έβαζε κάτω. Πολλές φορές μάλιστα, πληγώνονταν τόσο πολύ...που έκλαιγε μέρες..
Μια από αυτές τις φορές όμως στάθηκε τυχερός μέσα στον πόνο του..
Γνώρισε δυο φίλες που αμέσως μίλησαν στην καρδιά του, ένιωθε τόση σιγουριά
και εμπιστοσύνη, που τους άνοιξε την καρδιά του.
Και η βοήθεια τους ήταν τόσο πολύτιμη, τον ένιωσαν, τον κατάλαβαν.
Πρώτη φορά ένιωσε ότι έχει φίλους στην ζωή του που τον καταλάβαιναν, τον ένιωθαν.
Είμαι πολύ τυχερός σκέφτηκε...Δεν θα πω ποτέ ξανά ότι είμαι άτυχος.
Είμαι ο πιο τυχερός άνθρωπος του κόσμου.
Ο καιρός περνούσε και συνέχιζε την ζωή του ξέροντας ότι είχε δυο αγγέλους στο πλευρό του. Δυο φίλες πραγματικούς αγγέλους.
Και ήταν πολύ ευτυχισμένος γιατί είχε βρει κάτι τόσο σπάνιο..
Κάτι που άλλοι μπορεί να μην το βρουν ποτέ..
Την φιλία! Την αληθινή και παντοτινή ΦΙΛΙΑ!
Παντοτινά φίλος σας!!!!
Ο Ταξιδιώτης της Αγάπης
Γιώργος
Σ ευχαριστούμε ολόψυχα Ταξιδιώτη...
Την Αγάπη μας..
Μαργαρίτα & Έλλη
