Πόσα μπορώ να αντέξω ακόμη

Κ
Πόσα βράδια αξημέρωτα με βρήκαν
πόσα όνειρα που έκανα χαθήκαν
πόσα δάκρυα απ’ τα μάτια μου να τρέξουν
πόσοι εφιάλτες μαζί μου να παλέψουν

Γ
Και σε ρωτώ και περιμένω να μου πεις
πόσα χαστούκια ακόμη, θα φάω της ζωής
Γι αυτό πες μου, πες μου, πες μουυυυυ

Ρ
Πόσα μπορώ να αντέξω ακόμη
χαράμισα τα νιάτα μου κοντά σου
μ έλιωσαν τα βάσανα κι οι πόνοι
να ζω δίπλα στην άδεια τη καρδιά σου

Κ
Πόσα μαχαίρια, με καρφώσανε στα στήθια
πόσες πληγές ν’ αντέξει η ψυχή, αλήθεια
πόσες φορές θα σε ρωτήσω να μου πεις γιατί
πόσο μπορεί να ζήσει στον πόνο ένα κορμί

Γ
Και σε ρωτώ και περιμένω να μου πεις
πόσα χαστούκια ακόμη, θα φάω της ζωής
Γι αυτό πες μου, πες μου, πες μουυυυυ

Ρ
Πόσα μπορώ να αντέξω ακόμη
χαράμισα τα νιάτα μου κοντά σου
μ έλιωσαν τα βάσανα κι οι πόνοι
να ζω δίπλα στην άδεια τη καρδιά σου


© Μαργαρίτα Ιωάννου 10-6-2008

Το τραγούδι αυτό…

Κ

Σιωπηλά σου γράφω κι απόψε

με λέξεις που βασανίζουν το μυαλό

και μια ψυχή να φωνάζει σ’ αγαπώ

Σιωπηλά σ’ αγγίζω κι απόψε

με χέρια να τρέμουνε στο σκοτάδι

και κορμί που λαχταρά ένα χάδι

Ρ

Το τραγούδι αυτό, το έγραψα για σένα

το τραγούδι, που έχει μέσα του εμένα

λόγια που ποτέ δε θα ακούσεις να σου λέω

ένα τραγούδι που μαζί του, εγώ θα κλαίω

για μια αγάπη που κρύβει η σιωπή μου

κι έναν έρωτα που ‘γινε η πληγή μου

Κ

Σιωπηλά σε ψάχνω κι απόψε

με δάκρυα να τρέχουνε στα μάτια

και καρδιά που ‘γινε χίλια κομμάτια

Σιωπηλά θα σου πω κι απόψε

δυο λόγια ακόμη, να τα θυμάσαι

θέλω μόνο ευτυχισμένος (η) να ‘σαι

Ρ

Το τραγούδι αυτό, το έγραψα για σένα

το τραγούδι, που έχει μέσα του εμένα

λόγια που ποτέ δε θα ακούσεις να σου λέω

ένα τραγούδι που μαζί του, εγώ θα κλαίω

για μια αγάπη που κρύβει η σιωπή μου

κι έναν έρωτα που ‘γινε η πληγή μου

© Μαργαρίτα Ιωάννου 14-2-2008 / 14-06-2008